Sevgiye ve Sevgiliye 24 Saat Yetmez:

Zaman, insan hayatının en kıymetli hazinesi olarak görülür. Günler, aylar, yıllar hızla akıp giderken bazı duygular vardır ki takvim yapraklarına sığmaz. Sevgi de işte böyledir. Sevgiye ve sevgiliye 24 saat yetmez; çünkü gerçek sevgi, bir güne, bir ana ya da belirli bir zamana hapsedilemeyecek kadar derin ve sınırsızdır. O, hayatın tamamına yayılmak ister. Gelin bu sevgimizi bir ömüre sığdıralım. Sevgi, sadece kalpte hissedilen romantik bir heyecan değildir. O; emek vermektir, sabretmektir, anlamaktır, affetmektir. Birlikte gülmek kadar birlikte susabilmektir. Aynı gökyüzüne bakıp farklı hayaller kursak da o hayalleri ortak bir gelecekte buluşturabilmektir. Bu yüzden sevgi, bir günün coşkusundan çok, yılların istikrarını ister. Modern dünyada sevgi çoğu zaman hızlı tüketilen bir duyguya dönüşüyor. Mesajlar hızla yazılıyor, duygular hızla yaşanıyor ve ne yazık ki aynı hızla unutulabiliyor. Oysa gerçek sevgi acele etmez. O, zamana yayılır; tıpkı bir ağacın kök salması gibi derinleşir. Her fırtınada biraz daha güçlenir. Her mevsimde başka bir güzellik sunar. Sevdiğimiz insanla geçirilen bir gün elbette kıymetlidir, ancak asıl değerli olan, o günlerin birikerek yıllara dönüşmesidir. Sevgiliye ayrılan 24 saat, belki sürprizlerle, hediyelerle, güzel sözlerle dolu olabilir. Fakat asıl anlam, sıradan bir pazartesi sabahında “yanındayım” diyebilmekte saklıdır. Hayatın telaşı içinde elini tutmaya devam edebilmekte, zor zamanlarda omuz olabilmektedir. Çünkü sevgi, sadece mutlu anların değil; zor zamanların da ortaklığıdır. Bir ömre yayılan sevgi, iki insanın birlikte büyümesidir. Hatalarla olgunlaşmak, kırgınlıklarla güçlenmek, hayal kırıklıklarını birlikte onarmaktır. Sevgi; “ben” demekten “biz” demeye geçiştir. Ama bu “biz”, iki ayrı ruhun yok olması değil; aksine birbirini tamamlayarak daha güçlü hale gelmesidir. Sevgiye 24 saat yetmez, çünkü sevgi hatıralar biriktirmek ister. İlk tanışmanın heyecanından yıllar sonra aynı gözlere bakabilmenin huzuruna kadar uzanan bir yolculuktur bu. Her yıl dönümü, sadece geçen zamanı değil; birlikte aşılan engelleri, paylaşılan sevinçleri ve büyüyen bağı simgeler. Öyleyse gelin sevgimizi bir güne değil, bir ömre adayalım. Küçük jestleri alışkanlığa, güzel sözleri sürekliliğe, sevgiyi ise sadakate dönüştürelim. Çünkü gerçek sevgi; zamana meydan okuyan, yaş aldıkça eksilmeyen, aksine derinleşen bir hazinedir. Sonuç olarak, sevgiye ve sevgiliye 24 saat yetmez. Sevgi; sabahın ilk ışığında, gecenin en sessiz anında, hayatın en yoğun gününde bile var olmayı ister. Eğer gerçekten seviyorsak, bunu bir güne sığdırmaya çalışmak yerine, her güne yaymalıyız. Gelin, bu sevgimizi bir ömre sığdıralım; çünkü ömür, sevgiyle anlam kazanır. Hüseyin Akın

Bu haber, Yekpare Haber Merkezi sitesi, Ankara Haber Gündemi sitesi tarafından eklenmiştir.